Meyvecilik projesiyle Kabalı köyünde refah seviyesi arttı

Yozgat’ın Kadışehri ilçesine bağlı Kabalı köyünde 2009 yılında hayata geçirilen Kabalı Meyvecilik Projesi, bölgedeki ekonomik yapıyı kökten değiştirerek göçü durdurdu ve işsizliği ortadan kaldırdı. Projenin kurucularından eski muhtar Hüseyin Ünal, kuru tarımla geçinen köy halkının meyvecilik sayesinde refah seviyesini yükselttiğini belirtti.

Kuru tarımdan modern meyveciliğe geçiş süreci nasıl başladı?

Kabalı köyünün ekonomik dönüşümü, dönemin Kaymakamı İsmail Şanlı'nın önerisiyle başladı. Köyde daha önce sadece arpa ve buğday gibi kuru tarım ürünleri yetiştiriliyordu. Projenin başlangıcını anlatan Hüseyin Ünal, "İlçemize bir kaymakam geldi. İsmail Şanlı kaymakamımız, 'Ne yaparsınız?' dediğinde, 'Kuru tarım yapıyoruz, arpa, buğday ekiyoruz' dedik. Bunun bize getirisi olmadığını, sadece hayvancılıkla mazot parasını karşıladığımızı söyledik. Kaymakam Bey, arazileri toplulaştırarak küçük ölçekli üretimin zarar etmemesini önerdi," dedi.

Ünal, 35 muhtarın katıldığı bir toplantıda söz alarak bu projeyi üstlendiğini ve köylüleri ikna etmek için yoğun çaba sarf ettiğini ifade etti. Yaklaşık 1 bin 200 ile 1 bin 300 nüfuslu olan Kabalı köyünde, İstanbul ve Ankara gibi büyük şehirlere göç yaşanıyordu. Ünal, köylülerin yaklaşık yüzde 70'inden muvafakat alarak projeyi başlattığını belirtti.

10 bin 540 dönümlük arazide üretim hacmi nasıl büyüdü?

Projenin uygulama aşamasında zorluklar yaşansa da, köyün toplam 10 bin 540 dönüm olan arazisinin bir kısmı üretime kazandırıldı. İlk etapta 5 bin 640 dönümlük alan faaliyete geçirildi. Ünal, "Kâğıt üzerinde kolay görünüyordu ama uygulamada çok zorlandık. İhaleler yapıldı, çalışmalar başladı," diyerek sürecin zorluklarına değindi.

Meyvecilik projesi sosyal hayatı nasıl etkiledi?

Meyvecilik yatırımı sadece ekonomik bir kazanç sağlamakla kalmadı, aynı zamanda köydeki sosyal huzuru da artırdı. Gençlerin köylerinde iş bulabilmesi, okul tatillerinde öğrencilerin hasat dönemine katılmasıyla beraber sosyal hayat canlandı. Ünal, "Kızlarımız kendi çeyizlerini alıyor, gençlerimiz evlenebiliyor. Burada çalışırken birbirlerini tanıyorlar," dedi.

Ekonomik refahın huzuru getirdiğini savunan Ünal, "Varlık barıştırır, yokluk dövüştürür. Ben 2010’dan beri köyümde boşanma dilekçesi verildiğini pek görmedim. Herkesin işi var. Kavga yok, gürültü yok," sözleriyle projenin toplumsal etkisini vurguladı. Manisa ve çevresindeki tarım köyleri için de örnek teşkil eden bu modelin, bölgedeki tüm köylere yayılması temenni ediliyor.

Manisa gibi tarımsal üretimin yoğun olduğu bölgelerde, Kabalı köyündeki bu tür toplulaştırma ve meyvecilik modelleri, kırsaldan kente göçün önlenmesi açısından kritik bir model sunmaktadır.